#KasilahChance #JomKayuh #DiariOmar

Friday, 6 April 2012


“Mengenai surah Fatihah ia adalah penyembuh segala penyakit.” 
(HR Darami)

“Apabila salah seorang daripada kamu membaca “Amin” Para malaikat 

dilangit juga akan berkata “Amin”. Barangsiapa menyamai aminnya maka

 akan diampunkan baginya dosa-dosanya yang lalu.” (HR Burkhari)




signature2

Monday, 2 April 2012

Sabtu.

seawal 6:30 pagi dengan gagahnya aku bangun. paksa diri kot. bukan senang nak tolak selimut jauh2 berlawan dengan setan2 ni. hehe. mandi, solat, terus pergi Taman Rekreasi Taman Lembah Kiara, Taman haji Abang Openg, TTDI. panjang lak aih nama tempat ni. aku tak pernah sampai pun sini. selalunya jogging kat Tasik Titiwangsa ja.

sampai2 jer penuh kereta parking tepi2 jalan. aku nampak signboard "Running Clinic" and aku readh jer ikut anak panah. lone ranger memang macam ni. sampai khemah register nama, duduk tercongok kat tepi sorang2. nak tegur orang malu lak. hihihi. pada aku tempatnya best, redup sebab banyak pokok, tapi kecil la kalau nak dibandingkan dengan Titiwangsa. agak bosan la lepas 5round tengok benda yang sama jer. xsyok. huhu

Running Clinic ni organized by Energizer night race (in collaboration with HooHa Asia). aku dah ter-register Energizer Night Race 2012 (14-15 Apr 2012), so aku agak bersemangat la nak join smua clinic2 yang ada kan. hehu~

clinic di sampaikan oleh Mr. Sidamparam, national marathon coach and ex-national marathon record holder. ada lagi sorang, Sharifudin (tak silap aku tu namanya. hehe), pemegang rekod no 1 marathon melayu Malaysia 3 kali berturut2. (patut la orang tu kurus kering. hihi) huyoh. macam2 la ilmu deorang kasi. orang experienced la katekan.

mula2 tu biasa lah berkumpul. bila semua orang dah ada kat posisi masing2, tiba2 aku dengar alarm. kuat pulak tu kan. dan dalam masa yang sama semua orang toleh ke arah aku. adoi. malu giler beb. aku berusaha tutup alarm dalam kocek, tapi makin kuat pulak bunyinya. nak tak nak terpaksa keluarkan phone. rilex je note aku tulis kat alarm tu: "bangun la wei. rezeki nak masuk ni!" aduh. 

------------------------------------------------------------------------------------

antara tips bersukan (long distance run) yang dia sampaikan ialah:

1-  ambil makanan yang berat minimum 2 jam sebelum larian. contohnya; roti canai ka, nasi lemak ka. kalau energy bar, 1 hour before is good.

2- seelok-eloknya makanan tu penuh dengan carbohydrate.  

3- jangan anggap makanan yang manis itu tidak mendatangkan faedah. yang manis tu lah akan membantu kita mendapatkan tenaga (glucose) yang cukup sewaktu larian.

4-  berlari dalam keadaan yang selesa. jangan tengok cara orang lari macam segak aje, kita dok nak follow. sudahnya sakit lutut la sakit ankle la.. kasut tak memberi kesan yang banyak terhadap larian kita, tapi cara kita berlari tu yang penting. (kalau kasut mahal habis, tapi lari kaki terhentak2, tak guna gak kan) 

5- kalau ada kecederaan (sakit lama mungkin seminggu ker), ambil air suam capurkan sedikit garam, rendam kaki yang injured tadi. garam tu tujuannya untuk menyerap sakit tadi.

6- semasa berlari, jangan tunduk kerana ia akan menghalang pernafasan kita, dan kita akan cepat rasa penat. lagi satu, selok2nya bernafas melalui hidung. jika bernafas melalui mulut, tekak akan berasa cepat kering.

7- kalau dah rasa tak cukup nafas, berhenti seketika, tarik nafas melalui hidung sedalam yang mungkin. lepas perlahan2, pasti rasa lega :)

kalau dah selalu berlari, pasti akan rasa semakin hari semakin improve. pernafasan kita pun akan semakin stabil. itu apa yang aku rasa setakat ni lah kan.

tu ajelah tips yang aku dapat kongsikan setakat ni. ini kali pertama aku join marathon secara rela dan serius. haha. sebelum ni ada la join marathon under McDonalds, tapi masa tu aku suka2 jer nak lari2 biasa.

itu je lah. kalau ada yang join Energizer Night Race tu nanti, roger2 la aku eks. da~



signature2

Saturday, 31 March 2012

"you can do anything you want to do as long as you make up your mind"


enjoy the video, and you will cry hardly.




signature2

Pagi Jumaat yang tenang. aku terasa sakit perut. dari pagi sampai tengahari, 6kali aku ulang-alik, keluar masuk toilet. Memang patut pun. malam tu makan macam orang kelaparan tak makan seminggu. semua aku sapu habis. DBKL pun takut tengok aku agaknyer. 


kesannya, tenghari waktu lunch aku tak berapa lalu nak makan. so aku cuma makan bubur jer la. 


akibatnya, petang tu aku sangatlah lapar. kawan aku Amni pula ajak jumpa kat Kota Damansara. 


aku ikut jer. lalu tol NKVE. oh ya, memandangkan akak aku pinjam kereta aku dan sistem barter berlaku, maka aku terasa nak jimatkan penggunaan minyak. semuanya disebabkan oleh radionya yang rosak, volume terlalu tinggi kalau adjust sikit terus tak dengar apa2, so aku decide untuk buka tingkap aje lah.


nak dijadikan cerita, kad touch and go aku tertinggal kat kereta aku. sampai tol subang, aku selitkan tiket tol kat atas kepala. ape ke namanya yang tempat selalu guna kalau nak hadang cahaya matahari tu lah kan. kat situ lah aku selit.


jalan sangat jem so bawak kereta pun dalam 40-6-kmph jer. masuk je highway betul2 kat exit damansara/PJ, aku dah start increase speed. tak la laju sangat, 80kmph jer. 


tengah termenung2 tu, tup! tiket tol melayang keluar tanpa aku boleh buat apa2 pun. 


tiket tol melayang.
melayang keluar.
tanpa sebarang amaran.
ia pergi begitu sahaja.


oh tidak~ takpe.. tenang.. bawa bertenang.. kita pergi kat tol booth tu dulu..


"bang, tiket saya hilang"
"kena bayar penuh la. rm45.70"
"tapi tiket saya hilang. terbang kat exit damansara tadi"
"ye, kena bayar penuh. kalau jumpa tiket tu balik boleh refund dalam masa 3 hari"
"agak2 la bang.. takkan saya nak pergi tengah jalan tu bunuh diri cari tiket tu balik bang.."
"bayar penuh la. abang tadi pun sama. tiket terbang keluar. kalau pergi kat penyelia pun dia suruh bayar penuh jugak."
henfon aku lak bunyi. adoi. dah la tengah pening pasal tiket ni, ada masalah kat tempat kerja lak..
aku pause sekejap issue tiket hilang tu, aku setelkan sekejap issue tempat kerja.
"datang dari mana"
"subang jaya. tolong la bang, kaw tim sikit."
"tak boleh.. kena bayar penuh gak"
kereta belakang dah panjang beratur. masing2 bunyikan hon bertalu2.
aku memang ada ngam2 rm50 kat tangan. takkan aku nak menipu kata aku tak da duit. nanti betul2 duit aku tak da lagi parah. ye dak?
aku bayar. aku pergi.


sedih. buang duit macam tu sia2 jer. 


sampai McD kota Damansara, aku terus makan laju2. borak2 macam biasa, tapi takde lah aku buka story pasal tiket aku terbang tadi. aku takut aku cerita kat dia ibarat aku mengadu / nak salahkan dia ke ape kan. benda dah salah sendiri, nasiblah. hurm~


habis borak2, balik rumah aku tak lalu tol. phobia. poyo giler. parking je kereta, tak tahu lah mana silapnye aku ni, jari boleh tersepit masa tutup pintu kereta.


sakitnye bukan kepalang. kebas. perit. phew.. macam nak pengsan lak. *tibe2. anafora betul* aku telan semua tu. tak terjerit, takut kang orang kata apa pulak kan. dah tua2 tersepit pintu. malu betul.


sudah jatuh disepit pintu.


huh


pada aku, ia bukan satu kemalangan, ia satu ujian.


--------------------------------------------------------------------------------------------


semalam aku jumpa Nurul, ex-housemate/schoolmate sekolah menengah yang ~10 tahun tak jumpa.


aku suka satu ayat bila dia sebut: "setiap apa yang berlaku hari ini adalah kesan daripada apa yang kita lakukan sebelum ini" -qoute for today. hehe.


kita tak tahu apa yang kita buat semalam, kelmarin, minggu lepas, bulan lepas, tahun lepas dan dulu2 kala.


yang penting, setiap yang berlaku, ada hikmah disebaliknya. belajarlah untuk menjadi insan yang menerima.


ihsan dari:


signature2

Sunday, 25 March 2012



make the best use of all the time you have

once lost, you will never get it again



signature2

Saturday, 24 March 2012

Ahad, 18 March 2012
Jam 5:40 pagi aku dah terjaga. semua gara2 alarm yang sepatutnya berbunyi jam 6:30pagi. erk! cepat sejam ke ape handphone neh! takpelah, 10 minit lagi masuk waktu Subuh bukan. aku mempersiapkan diri untuk menghadap Ilahi. huish, skema bunyinya. hehe.


sebenarnya agenda hari ini ialah untuk ke Palong, Negeri Sembilan. saja la jalan2 kan. bukan selalu dapat luangkan masa dengan family. 


kitorang konvoi 3 kereta. aku bawa kereta aku; sama2 ngan adik n nenek. ibu n ayah satu kereta - kereta yang bakal digunakan untuk mengharungi ranjau onar berduri nanti, kakak aku satu family. kalau dah nama pun konvoi keluarga, maka aku memang seorang pemandu yang berhemah. meter kereta tu tak lebih langsung dari angka 120kmph. wew~ sangatlah berhemah. bayangkan dari Gombak sampai Ulu Bendul, minyak 1 bar tak luak. betapa konsisten dan slownya aku bawa. keh keh keh..


sampai Palong 4 (guna GPS gak. haha!) - rumah nenek aku punya suami punya abang, jadi secara ringkasnya ia adalah rumah abang ipar nenek aku. hehe. aman jer rasa dok kampung kan. aku bawa anak2 buah aku keluar - kejar ayam.


"tak nak.. Mizan takuuut"


aiyak!


"makteh, meh la duduk sini..."


aku dah ada atas pokok. aiyooo lama tak dapat perasaan ni weyh. ko ni budak memang tak adventure lah. huhuhu


hamizan duduk dengan sopannya bawah pokok


dah duduk2 sembang2, kami dijamu makan. ikan puyu masak lomak cili api terbaik oi! disebabkan terlalu terliur dengan masakan kampung baik punya, aku terlupa nak capture sedikit gambar. haha.. yang penting memang meleleh air liur, berkali2 aku tambah. tapi sedas dua je la.. banyak tulang. malas pulak nak makan. haha rugi2..


peh tu jalan2 usha lembu lak. memang tujuan asal balik kampung ni nak tanya khabar lembu kat kampung ni ha. tapi singgah kat rumah pengmbala ni. banyak betol binatang kat rumah dia. ada itik, ayam, burung, ikan.. apa lagi yang aku tak tahu aku pun tak tahu lah. tahi lembu pun ado 5-6 karung nak buek bajo. huhu


paneh. itik pon pandai caie tompek toduh.


okeyh. dah tujuan asal nak usha lembu kan. jom usha2~


curi gambar dari jauh

datang dekat sikit

dekat lagi..













HA AMEK KAU! BEREBUTTTTTT NAK BERGAMBAR! HAHAHAHA!!!!




adoi, penat tengok lembu ni. nyamuk dah kenyang dok rapat2 cium2 aku sambil sedut sedas dua darah manis aku ni. haha. ayah aku nak gi tengok kandang, disuruhnya aku bawa kereta balik rumah. macam lah aku ni dah 10x round ladang sawit ni konon expert nak balik sendiri kan. takper, berbekalkan semangat yang ada aku memandu dengan penuh berhemah.


pusing2 ladang..


pusing lagi.. mana jalan keluar.. belok kanan kot..


eh, ayah kat depan. hadoi! lawak giler! pakcik tu dah ketawakan kitorang. sesat! tapi takper, ladang sawit tu satu bulatana, sesat2 pun jumpa jalan yang sama balik. hehehehe

signature2

wahlah. tajuk tak boleh blah la kan. memandangkan ini ialah personal blog, jadi tiada apa yang perlu dipertikaikan di sini. hahaha..


Sabtu 17hb pagi2 lagi dah bangun. bersiap2 nak gi majlis kenduri kahwen kawan sekilang kat Setiawan, Perak. dari Gombak kena ke Subang ambil housemate yang lain, tapi kena singgah ke Kota Damansara. boleh pula ada seorang hamba Allah ni tinggal phone kat dalam kete aku. aiyoo..


aku dah janji dengan kawan2 kul 8:30 gerak dari Subang Jaya, tapi 8:10 baru keluar Gombak. memang aku pecut 160kmph la jawabnyer. huhuhu.. nasib baik tak lewat sangat aku sampai Subang, kalo tak naya kena marah. keh2..


aku ni ada masalah driving sket. pantang tangan pegang stering, kaki mesti nak tekan minyak kuat2. entah apa yang dikejarnya tak tahu lah.lebih kurang 9:00pagi tu dah gerak la nak ke Perak. aku tekan gak minyak sampai 160. banyak kali gak la kena sound ngan housemate suruh bawa pelan2. kami semua masih anak dara katanya. huhhuu~..


Perjalanan lancar Alhamdulillah :) keluar dari tol, kat satu kawasan kampung ni ada orang bagi highlight kat aku. mungkin ada polis kat depan nun. housemate aku dah bising2 suruh tukar lane duduk lane tengah - dengan harapan aku bawa slow2 la kan. tapi entah. aku tetap pecut. rasa geli pulak pungkok bawa slow2 ni. hahaha..


sampai je bawah jejambat, ada sorang abang baju putih tengah syok tangkap gambar. arghhh... meter kereta aku masa tu ngam2 120, lebih2 sikit. huuuuuu... Oppode!!!


"Kan akak dah kata, tak mo dengar. lain kali duduk je la diam2 kat lane tengah tadi. tak pasal2 dah kena tembak!"


"polis tembak tara kena~ polis tembak tara kena~"


"ooo.. melawan.. konon tak kena.. nanti kang tunggu je la surat sampai rumah yer!"


baiklah. sobs. 


tak susah sangat la nak cari rumah pengantin dengan berbekalkan GPS Papago dalam henpon ni kan.


samapi2 je terus terjah tempat makan. keluarganya tak mengadakan majlis persandingan. tempat makan lelaki ngan perempuan pun asing. bagus kan.


tu dia pengantin dah sampai.


pengantin tengah makan sambil bersembang


okeyh, kacau pengantin ambil gambar sat na..


okayh lah. kami dah kenyang.. nak balik dah ni..



itu sahaja gambar bersama pengantin. lepas tu kitorang heading to KL. ternampak pula signboard "Menara Condong Teluk Intan" ape lagi, singgah la..



condong ke tak nih? aih konpius...


baju dah lain lak kat gambar atas ni. takper.. tudung masih sama.. hehhe.. awal2 kitorang turun kereta, kosong jer tempat tu. budget nak conquer la kan.. baru nak posing, tetibe ramai lak yang dari dari merata arah. aih.. penarik pelancong ker kitorang neh. hehehe..


dah penat berdiri tengah panas tu, kononnya nak gi singgah Ulu Yam mandi sungai, tapi hujan turun. lebat pulak tuh. terpaksa lah cancel. entah macam mana ternampak lagi signboard "cendol pulut". "Huda, singgah!!"



cendol & rojak


mula2 sampai ada adik 2 orang datang. malu2 sambil tolak2 antara satu sama lain. "nak order apa.."


"apa yang menarik?"


tak jawab. tapi senyum jer. alahai dik.. malu2 pula nak jawab.. susah meniaga macam ni. huhu..


"cendol apa ada?"


"cendol kosong, cendol pulut, cendol kacang dengan cendol special"


"apa yang special tu?"


"ada pulut, kacang dengan jagung"




nasib baik dia jawab. aku order cendol pulut dengan rojak. biasa2 jer tapi layankan je la makan time2 hujan lebat ni kan. elok sangat lah tu makan benda2 sejuk waktu hujan. hehe..


terus balik subang. ntah macam mana, teruk giler jalan jem kat Rawang. ingatkan sebab dari 2 lane nak transfer jadi satu lane, rupanya ada kereta Honda Civic dari arah bertentangan langgar bas kilang. bas tu nampak rilek jer, tapi Honda tu punya bumper depan memang teruk habis la. kitorang sepakat rasa salah Honda tu sebab kereta dia ada kat lane kitorang. mungkin masa dia turun bukit, termakan jalan then bertembung dengan bas tu. macam mana termakan jalan, wallahualam. nak kata memotong, kawasan tu double line..


lepas je dari tu, lancar.. lepas hantar kawan2 balik Subang, terus pecut balik Gombak. tak tahan mata mengantuk sangat. huuu....

signature2

hari Selasa pagi dapat email summon alert berbunyi begini:


huwa.... memang tak kena tembak kat Perak, tapi kena tembak kat tempat lain... huwaaaaa... melayang 150 ringgit... huwaaaaaaaaaaaaaa~!!!!!

Powered by Blogger.

Most Recent Post

Surah A-Qasas

Pada Surah Al-Qasas pula,Allah masih lagi menerangkan tentang Al-Quran, hari pembalasan dan beberapa kisah sebelumnya untuk dijadikan telada...

Know us

HUDAMCGYVER'S
I-SPORST WEAR | PRIMUS V | CHOCODAP'S

Our Team

CFOO Cycling Republic | CFOO
Geng Kayuh Asal Boleh | GKAB
Absolute Full Gas | AFG

Contact us

Name

Email *

Message *